| ISBN |
9789746638500 |
| ผู้แต่ง |
พวงทอง ตันวงษ์วาน |
| ชื่อเรื่อง |
วพ.ปัจจัยส่งเสริมและอุปสรรคในการดูแลแผลเรื้อรังตามการรับรู้ของผู้ป่วย / พวงทอง ตันวงษ์วาน |
| พิมพลักษณ์ |
กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยมหิดล, 2540 |
| เลขเรียก |
332 P976p 2540 |
| รูปเล่ม |
77 หน้า ; ตาราง |
| หมายเหตุ |
วิทยานิพนธ์ |
| หมายเหตุ |
Summary: บทคัดย่อ ปัญหาแผลเรื้อรัง เช่น แผลหายช้า มีการติดเชื้อ แผลลุกลามขยายขนาดใหญ่ขึ้นอาจมีผลมาจากการดูแลแผลที่ไม่ถูกต้องของผู้ป่วย ซึ่งอาจเกิดจากอุปสรรคในการดูแลแผล ทำให้แผลหายช้าหรือไม่หาย แต่การดูแลแผลที่ถูกต้องและการมีปัจจัยส่งเสริมในการดูแลแผลจะช่วยทำให้แผลหาย ผู้ศึกษาจึงมีความสนใจศึกษาปัจจัยส่งเสริมและอุปสรรคในการดูแลแผลเรื้อรังตามการรับรู้ของผู้ป่วย การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการดูแลแผลเรื้อรังของผู้ป่วย และศึกาาปัจจัยส่งเสริมและอุปสรรคในการดูแลแผลเรื้อรัง ตามการรับรู้ของผู้ป่วยดดยเลือกศึกษาใน 4 ด้าน คือ ด้านการดูแลผิวหนังบริเวณรอบ ๆ แผล ด้านการดูแลการไหลเวียนบริเวณแผล ด้านการป้องกันเชื้อโรคและสิ่งแปลกปลอมเข้าสู่บาดแผล และด้านการรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ในระยะที่มีบาดแผล กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยแผลเรื้อรังที่มารับการทำแผล ตั้งแต่ครั้งที่ 2 ขึ้นไปที่ห้องชะแผล แผนกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลศิริราช จำนวน 50 ราย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ ซึ่ง |
| หมายเหตุ |
Summary: ประกอบด้วยข้อมูลส่วนบุคคล การดูแลแผลเรื้อรังของผู้ป่วย ปัจจัยส่งเสริมและอุปสรรคในการดูแลแผลเรื้อรังตามการรรับรู้ของผู้ป่วยทั้ง 4 ด้าน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการจัดหมวดหมู่แจกแจงความถี่และคำนวณค่าร้อยละ |
| หมายเหตุ |
Summary: ผลการศึกษาพบว่า ผู้ป่วยส่วนใหญ่ปฏิบัติถูกต้องในการดูแลแผลโดยรวมอยู่ในระดับพอใช้ ผู้ป่วยไม่โกนขนหรือดึงขนบริเวณแผลออกร้อยละ 80 หลีกเลี่ยงการกดทับนาน ๆ บริเวณแผลร้อยละ 72 ไม่ใส่น้ำยาหรือสารอื่นที่เป็นอันตรายต่อแผลร้อยละ 60 หลีกเลี่ยงการแกะสะเก็ดรอบแผลออกร้อยละ 32 ไม่ใช้แอลกอฮอล์ หรือยาฆ่าเชื้อโรคทารอบแผลบ่อย ๆ ร้อยละ 40 และรับประทานอาหารประเภทเนื้อสัตว์ ไข่ เพียงร้อยละ 28 ในระยะที่มีบาดแผล ในด้านปัจจัยส่งเสริมในการดูแลแผลเรื้อรังตามการรับรู้ของผู้ป่วยพบว่า ปัจจัยส่งเสริมในการดูแลแผลโดยรวมเหมือนกันมากที่สุด คือ การมีความรู้เกี่ยวกับการดูแลแผลและมีอุปนิสัยที่ดีในการดูแล ปัจจัยส่งเสริมอันดับรองลงมาคือ การใกล้สถานบริการสุขภาพ ตำแหน่งแผลสะดวกต่อการดูแล และการมีญาติมีคนดูแลใกล้ชิด ปัจจัยส่งเสริมอื่นๆ คือ กลัวคนอื่นรังเกียจการมีแผล ไม่มีความเชื่อเกี่ยวกับอาหารแสลง และการรับประทานอาหารเสริม ด้านอุปสรรคในการดูแลแผลเรื้อรังพบว่าผู้ป่วยมีอุปสรรคเหมือนกันมากที่สุด คือ การไม่มีความรู้เกี่ยวกับการดูแลบาดแผล รองลงมาคือการมีอุปนิสัยที่ไม่ดีในการดูแลผิวหนังและอุปนิสัยไม่ชอบรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ อาชีพของผู้ป่วย ตำแหน่งแผลที่ไม่สะดวกต่อการดูแล สุขภาพที่อ่อนแออุปสรรคอื่น ๆ คือ ความเชื้อที่ผิด ไม่มีญาติดูแล ไกลต่อสถานบริการสุขภาพ และปัญหาทางด้านการเงิน |
| หมายเหตุ |
Summary: ดังนั้นผู้ศึกษาจึงมีข้อเสนอแนะ ควรให้ความรู้การดูแลแผลในด้านต่าง ๆ แก่ผู้ป่วยโดยเน้นการดูแลแผลด้านที่ปฏิบัติถูกต้องอยู่ในระดับพอใช้ หรือไม่ดี ให้มีการดูแลแผลที่ถูกต้องเพื่อทำให้แผลหายในระยะเวลาอันเหมาะสมส่งเสริมการทำแผลด้วยตนเอง ช่วยลดหรือขจัดอุปสรรคต่าง ๆ ในการดูแลแผล ที่พบจากการศึกษาให้ลดน้อยลง พร้อมกับสนับสนุนปัจจัยส่งเสริมในการดูแลแผลที่ดีอยู่แล้วให้ดำรงต่อไป |
| หัวเรื่อง |
การดูแลแผลเรื้อรัง |
| หัวเรื่อง |
ยาฆ่าเชื้อโรคทารอบแผล |
| ผู้แต่งนิติบุคคล |
มหาวิทยาลัยมหิดล |